Majke Jevrosime 21/5, Beograd

Poreklo


Putevi civilizacije su vrlo zamršeni i skriveni u tami vekova, ali oni se cuvaju i s vremena na vreme vaskrsavaju u izucavanju i secanjima buducih naraštaja.Upravo se to desilo sa jednom starobalkanskom etnickom zajednicom, tacnije narodom jer poseduje sve atribute naroda. U Srbiji ih nazivaju Cincari od kraja 18. i pocetka 19. veka kada su poceli da imaju važan znacaj u stvaranju gradanskog društva.

Za ime i poreklo ovog etnosa od pocetka 19. veka pa sve do ovog vremena vezane su mnoge predrasude i veliki upliv politickih interesa koji i dan danas ne daju naukama i strucnim ljudima da se slobodno i javno bave ovom problematikom. Ipak se ovaj narod digao kao ptica feniks iz pepela osamdesetih godina 20. veka. Da bi pojasnili gore navedenu tezu oko imena i porekla Cincara navešcemo jednu znacajnu cinjenicu. Pravilo etnografije od postanka ove nauke koju su ustanovili Francuzi kao nosioci jake etnološke škole i svi ga prihvatili glasi: Jedan etnos se naziva onim imenom kojim sama ta zajednica sebe naziva. To naucno pravilo nije važilo za Armane, romanizovane starosedeoce Balkana potonje Cincare (naziv u Srbiji).

Naime nemacki etnograf Gustav Vajgand ih je nazvao Aromunima aludirajuci na vezu sa savremenim Rumunima jer je bio angažovan od njihove strane. Naprosto on je to pravdao nemackim izgovorom tog naziva, jer je još tada, sredinom 19. veka, bilo polemika oko ovog Vajgandovog termina koji je ostao do danas u upotrebi u srpskoj nauci i stvara pogrešan pravac u politickom i naucnom odnosu prema ovome narodu. Odnosno ni u 21. veku politicki interesi ne daju strucnjacima prostor da se oslobode stereotipa i predrasuda.

Cincari ili Armani vode poreklo od paleobalkanskih starosedelaca Pelazga ili Pelasta (izucavanja srpskog etnologa akademika Petra Vlahovica) i po nekim od najnovijih arheološko-antropoloških proucavanja zastupa se mišljenje da su mešavina paleomediteranskog (Pelazga) starosedelackog balkanskog stanovništva i indoevropskog stanovništva naseljenog migracijama na Balkan. Mišljenje profesora Nicote (R. Makedonija), koji je doktorirao na Sorboni, da su potomci antickih Makedonaca dopunjuje tezu akademika Vlahovica jer se upravo ovaj stari etnos sa Pinda i Epira koji je olicenje cvrste državnosti supstrat paleobalkanskog stanovništva indoevropljana.

Najviše pominjana teorija u nauci i naucnim enciklopedijama je da su potomci Tracana i Ilira koji su romanizirani od strane Rimske imperije u starom veku. Savremene grčke naučne teorije pretežno zastupaju tezu da su Cincari potomci romanizovanih Helena, odnosno da su Cincari svojim poreklom zapravo Grci."

Turci, Grci i Sloveno – Makedonci nazivaju Cincare Vlasima, što unosi još više zabune oko pravog imena i porekla jer se tako taj narodni naziv kasnije poceo koristiti i u nauci koja je po pitanju Armana koketirala sa politikom.

Teza španskog Jevrejina koji je bio rabin o jevrejskom poreklu je potpuno pogrešna ali je objavljujemo kao interesantan istorijski izvor. Naime rabin Benjamin iz Tudele (Epir) španski Jevrejin koji je putovao po jugoistrocnoj Evropi i Bliskom Istoku izmedu 1159. i 1173. godine je zapisao da Armani (Cincari) sa planina napadaju Grke. On ih je takode opisao kao pobunjenike koji po obeležjima i osobinama možda imaju jevrejsko poreklo.

Jedna od klasicih politickih teorija o Cincarima kao o delu rumunskog naroda ne stoji jer je cinjenica da je latinizacija starosedelackog stanovništva Makedonije i Epira pocela ranije i duže je trajala od one u Dakiji (današnja Rumunija) dovodi do zakljucka da su Cincari nastali pre Rumuna.

                          
13231220 2027388224153361 245230972 n
SCD Lunjina -
Srpsko-cincarsko društvo Lunjina, Majke Jevrosime 21, 11000 Beograd, Maticni broj: 07745788, PIB: 104029540
Website made by Emanuele Cusimano